The last day of the festival: I had to pick up my daughters who returned from a Buitenkunst theatre camp and so I didn’t do any final singing. Besides, I have a raw throat (lack of sleep). I heard an impressive Poverty Requiem on the Domplein composed and directed by Peter Maissan. The sun felt sorry and was shining brightly for the first time this week. Had a salad in the Greek restaurant near the open window and talked to old and new acquintances passing by on their way to the Jaarbeurs. Everybody in a happy mood and very enthousiastic about the success of the festival and the wonderful music they heard. Final concert: did some Open Singing for the last time with Michael Gohl (thanks!) and then we saw the Atelier presentations of the Musical Journey around the world. Sanna Valvanne did wonderful things with this choir of hundred fifty very young children from all over the world: concentration, pretty movements, good singing. Her humour and enthousiasm are the keys to her success, I suppose. Then there was the EUROPA CANTAT youth choir, conducted by Kaspars Putnins – wonderful pieces and very good singers, but not the best place to hear the quality of both. Walt Withman warmed up his choir and the audience with some real Chicago Gospel, although we Europeans do not surrender that fast. Ofcourse a final concert has always less energy then an opening one, since everyone is tired. EUROPA CANTAT and chairman Schrijner received a Golden Dom Tower from the town council of Utrecht, because of the upgrading this festival has given Utrecht. It was a beautiful week. See you in Turino!

Wat was nu het mooiste aan 10 dagen EUROPA CANTAT? Veel zingen, nieuwe muziek leren kennen, de mooiste muziek en de beste koren en orkesten horen, me verbonden voelen met mijn eigen koor en trots dat we hebben opgestreden, nieuwe mensen ontmoeten… Van alles wat denk ik. Maar als ik het moet samenvatten: het mooiste van het festival vond ik om te zien hoe gelukkig mensen worden van zingen. Ik heb het meest genoten van de deelnemers. Wat een machtig, prachtig, krachtig middel is zingen om mensen te verbinden. Op mijn netvlies staan het gezicht van een klein Taiwanees meisje, een oude Belg met een baard, van Franse dames, Israelische meisjes en Duitse slungelige puberjongens, allemaal  blij aan het zingen. Ik hoop dat we die betoverende energie op een of andere manier in Utrecht en in Nederland vast kunnen blijven houden. Ik ga in elk geval naar Turijn!